Laserharden

Laserharden is een hardingstechniek waarbij een laserstraal over het oppervlak van een component wordt bewogen. Het materiaal ondergaat een snelle opwarm- en afkoelcylcus, martensietvorming treedt op en het oppervlak wordt gehard (zonder afschrik-medium). Dit verhoogt de slijtageweerstand van de component.

Kenmerken van het laserharden:

Hogere hardheden in vergelijking met conventioneel harden;
lage warmte-inbreng
toepasbaar op relatief complexe, dunne, vervormings- en krasgevoelige componenten;
nauwkeurig bepaalbare te harden zone. De diepte is typisch tussen 0,5 en 1 mm;
een milieuvriendelijk proces: zelfafschrikkend, geen extern afschrikmedium nodig;
flexibel: montage op robot mogelijk;
on-siteharden mogelijk;
geen contact tussen werkstuk en component;
typische laserscansnelheid: 100 - 500 mm/min.